mommy
thilasmos
toketos
mycare - φροντίδα
athome
arkoudos
nanny - επιλέγοντας νταντάδες
ΠΑΙΔΙ ΠΑΙΔΙ

Παιδί με σχιζοφρένεια: ένα παιδάκι για το οποίο δεν μιλάμε

11 months ago

author:

Mommy.gr

Παιδί με σχιζοφρένεια: ένα παιδάκι για το οποίο δεν μιλάμε

Μια οικογένεια που έχει ένα παιδί με διαγνωσμένη σχιζοφρένεια είναι μπροστά σε μια μεγάλη πρόκληση. Μια πρόκληση που χρειάζεται γενναιότητα και αγνή αγάπη για αυτό το πλάσμα. Η σχιζοφρένεια είναι μια εξαιρετικά δύσκολη ψυχική διαταραχή. Πρόκειται για νευροψυχιατρική νόσο που ανήκει στην ομάδα των ψυχώσεων. Ένας άνθρωπος που νοσεί από σχιζοφρένεια εμφανίζει συμπεριφορές που διαφέρουν από τις συνηθισμένες ενός κοινωνικού συνόλου, συμπεριφορές παράξενες. Κάτι τέτοιο οδηγεί στην κοινωνική απομόνωση τόσο του ίδιου του ατόμου όσο και της οικογένειάς του. Το παιδί με σχιζοφρένεια είναι ένα παιδί που η οικογένειά του έμμεσα προσπαθεί να «εξαφανίσει». Το κοινωνικό στίγμα, η τάση της οικογένειας να προστατεύσει το παιδί και φυσικά η ελλιπής ενημέρωση, αποτελούν τους βασικούς λόγους για τους οποίους δεν μιλάμε για το παιδί με σχιζοφρένεια. Κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί πόσο τρομακτικό είναι για μια οικογένεια να μαθαίνει πως το παιδί της έχει διαγνωσθεί με σχιζοφρένεια. Δεδομένου ότι οι καταστάσεις αυτές είναι χρόνιες, η οικογένεια έρχεται αντιμέτωπη με το τι είναι αυτό που θα μάχεται εσαεί το παιδί της. Η σχιζοφρένεια είναι μια ψυχική νόσος που χαρακτηρίζεται από διαταραχή στην αντίληψη της πραγματικότητας. Αν και σε γενικές γραμμές έχει αποκλειστεί η οργανική βλάβη του νευρικού συστήματος, οι επιστημονική κοινότητα «βλέπει» μια λεπτή νευροφυσιολογική και χημική δυσλειτουργία.

Η σχιζοφρένεια είναι μια νόσος που συνηθέστερα εμφανίζεται στο τέλος της εφηβείας και στη μέση ηλικία των 30. Η αιχμή της αρχής της στους άνδρες είναι στην αρχή της δεκαετίας των 20 και στις γυναίκες στο τέλος αυτής. Η παιδική σχιζοφρένεια, συνηθέστερα εμφανίζεται στην ηλικία των 13 ετών χωρίς να αποκλείεται και η εμφάνιση και διάγνωσή της νωρίτερα ενώ λέγεται πως 1 στα 40.000 παιδιά διαγιγνώσκονται με σχιζοφρένεια.

-Αιτίες της παιδικής σχιζοφρένειας

Η επιστήμη δεν έχει καταλήξει σε ένα ενιαίο σύνολο αιτιών που σχετίζονται με την παιδική σχιζοφρένεια και με την σχιζοφρένεια γενικότερα. Υπάρχει η υποψία πως πρόκειται για συνδυασμό πολλών γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

Σε ό,τι έχει να κάνει με τους γενετικούς παράγοντες, οι μελέτες υποστηρίζουν πως υπάρχει μια ισχυρή γενετική συνιστώσα στην σχιζοφρένεια. Ο κίνδυνος εμφάνισης σχιζοφρένειας κατά τη διάρκεια της ζωής είναι 5 με 20 φορές υψηλότερος στους συγγενείς πρώτου βαθμού των ανθρώπων που έχουν διαγνωσθεί με την ασθένεια. Αν μάλιστα το ένα από τα δύο δίδυμα διαγνωσθεί με σχιζοφρένεια, τότε και το άλλο έχει 40% και πλέον πιθανότητες να διαγνωσθεί επίσης με σχιζοφρένεια.

Από την άλλη πλευρά, η επιστήμη επισημαίνει και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες είναι δυνατόν να πυροδοτήσουν τους γενετικούς παράγοντες που πιθανόν υπάρχουν σε κάποια παιδιά. Κάπως έτσι, οι προγεννητικές λοιμώξεις, οι μαιευτικές επιπλοκές αλλά και καταστάσεις όπως το έντονο στρες της μητέρας στην περίοδο της εγκυμοσύνης ή ακόμη χειρότερα η πείνα, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά είναι πιθανό να διαδραματίσουν κάποιον ρόλο.

-Τα συμπτώματα της σχιζοφρένειας

Οι ψευδαισθήσεις, η διαταραχή της σκέψης, οι αυταπάτες είναι κάποια δεδομένα συμπτώματα της παιδικής σχιζοφρένειας. Οι ψευδαισθήσεις και τα κατατονικά συμπτώματα εμφανίζονται λιγότερο συχνά στην παιδική σχιζοφρένεια αλλά οπωσδήποτε θα εμφανιστούν καθώς το άτομο που πάσχει μεγαλώνει. Η παιδική σχιζοφρένεια σχετίζεται και με τη γνωστική και διανοητική καθυστέρηση. Τα διανοητικά κενά φαίνεται πως είναι σταθερά με την πάροδο του χρόνου χωρίς απαραίτητα να παρουσιάζουν επιδείνωση.

Σε ό,τι αφορά στις ψευδαισθήσεις, το παιδί ή ο έφηβος μπορεί να ακούει ή να βλέπει πράγματα που στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν. Ακόμη, ένα παιδί με σχιζοφρένεια μπορεί να έχει παραληρηματικές ιδέες, και αποδιοργανωμένο λόγο που εμφανίζεται με σύγχυση στις εκφράσεις και μπερδεμένα λόγια. Ακόμη, είναι πιθανό να εκφράζεται με εκφράσεις σύντομες, μονότονες και επαναλαμβανόμενες. Εκφράσεις που τίποτα δεν εννοούν και μοιάζει να εκφέρονται εμμονικά. Μιλώντας με ένα παιδί που πάσχει από σχιζοφρένεια θα διαπιστώσετε ότι απαντά με σύντομες και κοφτές απαντήσεις ενώ όταν προσπαθεί να επεκταθεί σε ένα θέμα, θα χάσει τα λόγια του, θα μπερδευτεί και θα λέει πράγματα χωρίς νόημα. Ένα παιδί με σχιζοφρένεια εμφανίζει και παράξενη συμπεριφορά, ακατάλληλη ή επιθετική, αποδιοργανωμένη και εντελώς διαφορετική από τη συμπεριφορά ενός παιδιού της ηλικίας του.

Τα στάδια της σχιζοφρένειας

Η σχιζοφρένεια είναι μια νόσος που εμφανίζεται διαφορετικά από άτομο σε άτομο. Υπάρχουν όμως εκείνες οι «φάσεις», τα στάδιά της δηλαδή, που είναι πολύ χαρακτηριστικά και μοιάζουν με σφραγίδα επιβεβαίωσης της ύπαρξης της νόσου.

Στην πρόδρομη φάση, το παιδί με σχιζοφρένεια εμφανίζει κάποια λειτουργική επιδείνωση πριν αρχίσει να εμφανίζει τα ψυχωτικά συμπτώματα. Δεν έχει διάθεση να παίξει, αποσύρεται κοινωνικά ή είναι επιθετικό. Ακόμη, αδιαφορεί για τα μαθήματα του σχολείου και εμφανίζει κακές επιδόσεις σε αυτά.

Στην οξεία φάση τα συμπτώματα είναι εμφανή. Ψευδαισθήσεις, παραληρηματικές ιδέες, αποδιοργανωμένη ομιλία και συμπεριφορά που δεν είναι λειτουργική ώστε το παιδί να μπορεί να συνυπάρχει σε ένα σύνολο με άλλα παιδιά. Η φάση αυτή μπορεί να παρουσιάζει επιδείνωση για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα αν δεν υπάρξει φροντίδα ιατρική και μπορεί να χρειαστούν αρκετοί μήνες ανάλογα με το πώς αποκρίνεται το παιδί στην θεραπεία του.

Στην φάση της ανάκαμψης ή της αποκατάστασης το παιδί εξακολουθεί να παρουσιάζει τα συμπτώματα της οξείας φάσης αλλά πιο περιορισμένα. Είναι κοινωνικά απομονωμένο με τη θέλησή του πολλές φορές. Ας μην ξεχνάμε πως η σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια νόσος.

Πότε πρέπει να επισκεφθούν οι γονείς έναν παιδοψυχίατρο

Η σωστή απάντηση είναι αμέσως. Ωστόσο, αρκετοί γονείς δυσκολεύονται να συνειδητοποιήσουν ότι κάποιο πρόβλημα υπάρχει με το παιδί τους. Κι αυτό δεν συμβαίνει γιατί οι ίδιοι δεν είναι καλοί γονείς ή είναι ανεπαρκείς στο να καταλάβουν το ίδιο τους το παιδί. Τα μικρά παιδιά έχουν απίστευτα μεγάλη φαντασία. Έχουν φανταστικούς φίλους και μαζί τους ζουν καθημερινά φανταστικές καταστάσεις εκτός πραγματικότητας. Οι γονείς που το γνωρίζουν αυτό, μπορεί να ερμηνεύσουν λανθασμένα μια ψευδαίσθηση του παιδιού τους. Να μην μπορέσουν δηλαδή να καταλάβουν τη διαφορά και συνεπώς τη σοβαρότητα της κατάστασης. Συνήθως, οι γονείς για να απευθυνθούν στον γιατρό πρέπει να δουν ένα σύνολο παράξενων συμπτωμάτων στο παιδί τους. Επιθετικότητα, νεύρα, ψευδαισθήσεις, παραληρηματική συμπεριφορά συνήθως υποψιάζουν τους γονείς και απευθύνονται στον παιδοψυχίατρο ο οποίος και θα αποφασίσει ποια είναι η πιο σωστή θεραπεία για το παιδί. Η σχιζοφρένεια είναι μια ψυχική νόσος που δεν αντιμετωπίζεται με τις αναγνώσεις στο Διαδίκτυο και την ανταλλαγή συμβουλών. Χρειάζεται τη συμβολή ψυχιάτρου αλλιώς μπορεί να φέρει το παιδί σε ακόμα δυσκολότερη θέση στο πέρασμα των χρόνων. Όσο πιο νωρίς αντιληφθούν οι γονείς ότι κάτι συμβαίνει με το παιδί τους τόσο το καλύτερο για τη ζωή του παιδιού. Και φυσικά όσο πιο ψύχραιμα –δεν είναι εύκολο- πάρουν οι ίδιοι αυτήν την πραγματικότητα της οικογένειάς τους, τόσο πιο σωστά και υπεύθυνα θα σταθούν δίπλα σ’ αυτό το παιδί που δεν επέλεξε να νοσήσει από σχιζοφρένεια.