Μητέρα μιλά για τη συμπόνια που έδειξε μια νοσοκόμα όταν γέννησε νεκρό το μωρό της
mommy
thilasmos
toketos
mycare - φροντίδα
LIFESTYLE ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

Μητέρα μιλά για τη συμπόνια που έδειξε μια νοσοκόμα όταν γέννησε νεκρό το μωρό της

November 5, 2018

author:

Mommy.gr

Μητέρα μιλά για τη συμπόνια που έδειξε μια νοσοκόμα όταν γέννησε νεκρό το μωρό της

Τίποτα χειρότερο δεν υπάρχει για μια έγκυο γυναίκα από το να φέρνει στον κόσμο νεκρό το μωρό της. Στις 31 Ιανουαρίου 2015 η Jenny Albers βρέθηκε στην αίθουσα τοκετού, την 20η εβδομάδα της εγκυμοσύνης της. Δυο μέρες πριν είχε σταματήσει να ακούει το μωρό της. Πηγαίνοντας στο νοσοκομείο, ήξερε ότι δεν θα επέστρεφε σπίτι με το μωρό της. Γέννησε με δάκρια στα μάτια. Δάκρια που της σκούπιζε από το πρόσωπο μια νοσοκόμα. Η ίδια γυναίκα που της κρατούσε το χέρι στη διάρκεια όλης της διαδικασίας και που όπως η Jenny περιγράφει, έδωσε φως με τη συμπόνια της στην πιο σκοτεινή νύχτα της ζωής της.

«Ξαπλωμένη καθώς είμαι στο κρεβάτι του νοσοκομείου, οι λέξεις κατανόησής σου, μίλησαν στην ψυχή μου καθώς και εσύ έχει χάσει ένα μωρό. Ρώτησες αν ήθελα να δω το μωρό μου και σου είπα «Ναι», ενώ παραδεχόμουν ότι φοβόμουν μια και ο γιατρός προσπαθούσε να με αποθαρρύνει για να μην το δω. Εσύ με ενθάρρυνες γνωρίζοντας τον φόβο μου, διαβεβαιώνοντάς με ότι δεν υπάρχει τίποτα που θα έπρεπε να φοβηθώ», γράφει η Jenny στη σελίδα της στο Facebook.

Η νοσοκόμα γύρισε κρατώντας στην αγκαλιά της το νεκρό βρέφος. Είπε στη Jenny ότι το μωρό της ήταν όμορφο και το χάιδεψε τρυφερά πριν το ακουμπήσει στην αγκαλιά της μαμάς του. «Μου είπες ότι ο πρόωρος θάνατός του δεν αναιρεί τη σημασία της ζωής του. Τα λόγια σου ήταν αυθεντικά αλλά το βλέμμα σου ήταν που έδινε αξία σε αυτή τη σημαντική αλήθεια. Συμπεριφέρθηκες στο μωρό μου σαν σε ανθρώπινη ύπαρξη και συμπεριφέρθηκες σε εμένα με συμπόνια. Η αγάπη και η συμπόνια σου έδωσαν λάμψη στην πιο σκοτεινή νύχτα της ζωής μου. Η καρδιά μου είχε ραγίσει τη στιγμή που έπαψε να χτυπά η καρδιά του μωρού μου. Και καθώς κρατούσες το μωρό μου, κρατούσες και τη δική μου καρδιά στα χέρια σου. Και τώρα κρατώ εγώ εσένα στη δική μου καρδιά. Γιατί ποτέ δεν θα ξεχάσω πώς κράτησες και τους δυο μας με τόση φροντίδα»