mommy
thilasmos
toketos
mycare - φροντίδα
athome
arkoudos
nanny - επιλέγοντας νταντάδες
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Δώρα Δημάκη: «Όταν νόσησα από καρκίνο με κούρεψε ο γιος μου για να με κάνει… Spiderman»

3 months ago

author:

Mommy.gr

Δώρα Δημάκη: «Όταν νόσησα από καρκίνο με κούρεψε ο γιος μου για να με κάνει… Spiderman»

Η Δώρα Δημάκη είναι ένα κορίτσι που όταν το κοιτάς δεν γίνεται να μην χαμογελάσεις. Μια φωτογραφία της και μόνο είναι δυνατόν να σου φτιάξει τη μέρα. Μια νέα, πανέμορφη γυναίκα και μαμά που την επισκέφθηκε ο καρκίνος όταν ο γιος της ήταν 3 ετών… και εκείνη τον έπαιξε στα δάχτυλα του ενός. Δίχως έπαρση και διατυπώσεις όπως «Καρκίνε θα σε τσακίσω», με σεβασμό στο σώμα της αλλά και με όρεξη να διεκδικήσει τη ζωή της. Τα πέτυχε όλα και σήμερα είναι μια ευτυχισμένη γυναίκα που έχει πολλά να μας πει. Προσφάτως, κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Η Κούλα η τριχούλα». Ένα υπέροχο παιδικό παραμύθι που γεννήθηκε από τη Δώρα Δημάκη σε συνεργασία με έμπειρους ψυχολόγους. Ένα βιβλίο που δεν αφορά μόνο παιδιά καρκινοπαθών, αλλά κάθε έναν από εμάς που θέλει τα παιδιά του να συμβαδίζουν και να σέβονται την έννοια του διαφορετικού.

photo: Ευαγγελία Γερoμανώλη @mypixeleye

-Ποια ήταν η πρώτη σου σκέψη όταν έμαθες ότι θα περάσεις την περιπέτεια του καρκίνου;

Ήταν μια πολύ ιδιαίτερη στιγμή της ζωής μου γιατί πήγα στον γιατρό τελείως ανυποψίαστη. Εγώ νόμιζα ότι ήμουν έγκυος για κάποιο λόγο. Εκείνη τη μέρα διδάχτηκα στην πράξη το ρητό «Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια ο θεός γελάει!»

Όταν μου ανακοίνωσε ο γιατρός ότι έχω καρκίνο η αλήθεια είναι ότι δεν ένιωσα τίποτα, το σώμα αντέδρασε πρώτο για να με προστατέψει πριν ακούσω την ιατρική διάγνωση… το σώμα ήξερε.

Θυμάμαι ότι είχα μουδιάσει και τον κοιτούσα χωρίς να τον ακούω, σαν να βλέπω μια βουβή ταινία!

-Σήμερα τι θα έλεγες στη γυναίκα που νοσεί αλλά και στη γυναίκα που δεν νοσεί

Μετά από 4 χρόνια, βιώνοντας πολλά ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα και θεραπείες, θα συμβούλευα όλες τις γυναίκες να μην φοβούνται. Το να σε κυριεύει ο φόβος σε οποιαδήποτε δυσκολία της ζωής είναι ο μεγαλύτερος εχθρός. Η πίστη στον εαυτό σου είναι η αρχή και η βάση οποιασδήποτε θεραπείας. Όταν έρθει ο άτιμος ο φόβος, κέρασε τον έναν καφέ σαν σωστή Ελληνίδα και ξαπόστειλε τον… ξέρεις εσύ, ευγενικά. «Είμαι κυρίαρχος του εαυτού μου και μπορώ να ελέγξω και να αντιμετωπίσω τα πάντα!» Πες το φωναχτά μην ντραπείς με την χτένα στο χέρι σαν μικρόφωνο, όπως κάναμε μικρές!

photo: Ευαγγελία Γερoμανώλη @mypixeleye

-Ο γιος σου ήταν 3 ετών όταν ξεκίνησε η περιπέτεια. Πώς το διαχειρίστηκες και πώς ήταν για το παιδί;

Όταν και εγώ με την σειρά μου ξεπέρασα τους φόβους μου, μοναδικό μου μέλημα ήταν μην πληγώσω το βλαστάρι μου και πόσο θα μου λείψει αν δεν μπορώ να το αγκαλιάσω. Γι’ αυτό, λοιπόν, με τον καιρό φτιάξαμε τους δικούς μας κώδικες. Αντί να τον απομακρύνω, τον έφερα πιο κοντά και ζήσαμε όλη την εμπειρία μαζί πιο δεμένοι από ποτέ!

Σκαρφιστήκαμε αστεία, με κούρεψε ο ίδιος και με έκανε Spiderman! Δεν κρύφτηκα ποτέ από κανέναν, όπως επίσης και δεν έκανα ποτέ κάτι το οποίο πίεζε εμένα, όπως το να φορέσω περούκα. Ποτέ δεν με βόλεψαν. Άλλους μπορεί, εμένα ποτέ.

Όταν οι φίλοι του κορόιδευαν την φαλακρίτσα μου, εγώ τους έβαζα να την ζωγραφίσουν και να την κάνουν ό,τι θέλουν. Ήθελα όλο μας το περιβάλλον να εξοικειωθεί με το διαφορετικό και το μήνυμα που του πέρασα εντέλει ήταν ότι η μαμά για λίγο καιρό θα γίνει superhero για να παλέψει έναν αντίπαλο που έχει εισβάλει στο σώμα της. Όχι ότι η μαμά δεν θα είναι καλά για λίγο διάστημα και θα περάσουμε δύσκολα! Στα δύσκολα παλεύουμε είμαστε μαχητές αισιόδοξοι, συγκεντρωμένοι και δημιουργικοί!!!

-Τι ακριβώς είναι η σελίδα σου στο Facebook «Βυζάκια σας φιλώ»; Πώς προέκυψε αυτό το όνομα;

Όταν ξεκίνησα τις θεραπείες έψαχνα απελπισμένα να βρω ανθρώπους και κείμενα να ταιριάζουν με την δική μου φιλοσοφία. Δεν έβρισκα η αλήθεια είναι. Δεν χρειαζόμουν ψυχολογική υποστήριξη, ήθελα να πω απλά καθημερινά πράγματα, να μοιραστώ συμπτώματα να μάθω αν συμβαίνει και σε άλλες. Φιλικές συζητήσεις, κουβέντες βάλσαμο. Ένα βράδυ, που δεν θα το ξεχάσω ποτέ στην ζωή μου -λυτρωτική νύχτα- ψάχνοντας στο Διαδίκτυο τα πάντα με keyword τον καρκίνο, βγαίνει μπροστά μου σαν βόμβα ο τίτλος «Βυζάκια σας φιλώ» της Ρέας Βιτάλη στο protagon.

Κάθε λέξη ήταν ένα συναίσθημά μου, κάθε παράγραφος η σκέψη μου! Έκλαιγα όλο το βράδυ, αλλά το ωραίο το κλάμα, αυτό που καθαρίζει τα μάτια και την ψυχή. Ποτέ δεν ασχολήθηκα με τον καρκίνο, γενικά τον άφησα τον κύριο να τον αναλάβουν οι γιατροί. Το στήθος όμως, αυτό το κενό που δημιουργήθηκε στο σώμα μου… αυτό πως θα το αποχαιρετήσω; Ε, λοιπόν αυτό το άρθρο τα έλεγε όλα. Ένα στήθος γεμάτο παράσημα, ένα στήθος που θήλασε, αγάπησε και το αγάπησαν. Αυτό με έκαιγε έμενα, πώς θα του πω αντίο. Εκείνο το βράδυ το αποχαιρέτησα μαζί με τα λόγια της Ρέας.

Αυτό το συναίσθημα δεν μπορούσα να το αφήσω έτσι, αυτή την απελευθέρωση ήθελα να την νιώσουν και άλλες. Βρε μην ασχολείστε με τον καρκίνο, το ζήσαμε! Τώρα πρέπει να διδάξουμε ό,τι διδαχτήκαμε από αυτό, για τα νέα κορίτσια, για το μέλλον. Αυτό σκεφτόμουν συνέχεια. Έτσι πήρα την απόφαση να στείλω μήνυμα στην Ρέα Βιτάλη να την συγχαρώ και σαν δημιουργικό δαιμόνιο που είμαι να τις πω τις ιδέες μου. Δεν μου απάντησε… με πήρε τηλέφωνο, δεν το περίμενα η αλήθεια είναι, μια τέτοια προσωπικότητα να ασχοληθεί μαζί μου!

Όσο μιλούσε εγώ χοροπηδούσα. Το θέαμα ήταν πολύ αστείο μια καραφλή τρελή πάνω κάτω τρισευτυχισμένη, σαν να πήρα πτυχίο. Έτσι ξεκινήσαμε την σελίδα’ «Βυζάκια σας Φιλώ» στο Facebook. Μια διαδικτυακή σελίδα υποστήριξης. Τα βυζάκια, λοιπόν, ακούν χωρίς να κρίνουν κανέναν, σε δέχονται όπως ακριβώς είσαι, μιλάμε για τα απλά τα καθημερινά. Ανταλλάσσουμε χρήσιμες πληροφορίες, νέα από συλλόγους και άλλες ομάδες και μηνύματα που θέλει ο καθένας να επικοινωνήσει! Με αγάπη και πολύ δημιουργικότητα φτάσαμε κοντά στους 12.000 φίλους! Όλα αυτά από εκείνο το βράδυ, από το κείμενο «Βυζάκια σας φιλώ» της Ρέας Βιτάλη.

-Ένα tip ομορφιάς για μια γυναίκα που δεν έχει πια τα μαλλιά της;

Να μην ασχολείστε με τρίχες…
Να είσαι ο εαυτό σου αν σε βοηθάει να φοράς έντονο κραγιόν και ψηλά τακούνια!!!
Απόλαυσέ το και διασκέδασέ το όσο μπορείς.
Θα περάσει και αυτό…

-Ο απολογισμός μετά από αυτήν την περιπέτεια;

Η ζωή δεν είναι γλυκεία ούτε πικρή. Είναι η ζωή γι’ αυτό ζήσε και μην αναλώνεσαι
σε ψεύτικες σχέσεις, σκέψεις και πράξεις!

-Ποιο είναι το πιο τρελό σου όνειρο;

Κάθε χρόνο βάζω ένα καινούριο στόχο, έτσι ώστε να πραγματοποιηθεί. Φέτος το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα με το παραμυθάκι μου να βρίσκεται στα ράφια μεγάλων βιβλιοπωλείων, να έχει εξαντληθεί η πρώτη έκδοση και να βγάζουμε δεύτερη! Επειδή όμως κάθε όνειρο θέλω να το ζω σε όλο του το μεγαλείο… Όνειρο ζω μην με ξυπνάτε…

photo: Ευαγγελία Γερoμανώλη @mypixeleye

-Πώς «γεννήθηκε» το παραμύθι σου «Η Κούλα η τριχούλα;»

Η Κούλα ήρθε ουρανοκατέβατη, έτσι όπως έρχονται οι ιστορίες όλων των γονέων όταν ταΐζουν το παιδί τους, όταν το κοιμίζουν… εκείνη την στιγμή που σε αυτά τα μάτια δεν μπορείς να χαλάσεις χατίρι και πρέπει να σκεφτείς κάτι έξυπνο για να μην τα απογοητεύσεις.

Έτσι γεννήθηκε η Κούλα, την ζωγραφίσαμε μαζί με το γιο μου και για τους δύο, για να του περιγράψω τι θα βιώσουμε εκείνη την χρονιά, με τις θεραπείες αλλά τελικά βοήθησε και εμένα, ήθελα να δώσω πρόσωπο στη ελπίδα!

Η Κούλα η τριχούλα λοιπόν βαστάει γερά στο κεφάλι, την μανούλα μην αφήσει να μην τη κακοκαρδίσει στο τέλος όμως και που φεύγει δεν πειράζει πάει βόλτα στο αγιάζι, θα έρθουν άλλες στο κεφάλι της μαμάς πιο σγουρές και παρδαλές από εμάς!

Τι επιδιώκεις να επικοινωνήσεις μέσα από αυτό το βιβλίο;

Μέσα από το ταξίδι της Κούλας της τριχούλας που προσπαθεί να κρατηθεί στο κεφάλι της μαμάς, ήθελα να περιγράψω στον γιο μου την διαδικασία θεραπείας του καρκίνου αλλά και πώς μέσα από αυτή την εμπειρία θα αναγεννηθούμε σαν οικογένεια.

Τελικά, κατέληξα να βοηθάω και εμένα με τα λόγια της μικρής τριχούλας. Η Κούλα η τριχούλα έγινε η προσωποποίηση της δύναμης και της δικής μου ελπίδας. Κάθε φορά που το διάβαζα, γλύκαινα την ψυχούλα μου και την φαντασία του παιδιού μου! Τα μηνύματα που περνάμε σε αυτή την ιστορία με τον καιρό εξελίχτηκαν με την συνεργασία έμπειρων ψυχολόγων και στόχος του παραμυθιού μας είναι να εμψυχώνουν αυτόν που το διαβάζει αλλά και να εξηγεί σε μικρές ηλικίες μια συγκεκριμένη διαδικασία από την περίοδο των εγχειρήσεων μέχρι και των θεραπειών.

Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι βίωμα και θα πρέπει να το διαβάσουν όλοι, ασχέτως αν πέρασαν καρκίνο ή όχι, για να μάθουν να σέβονται και να αποδέχονται την έννοια του διαφορετικού που είναι γύρω μας. Μια κατάσταση που δεν την βιώνουμε δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να την αναγνωρίζουμε και να εκπαιδευόμαστε σε αυτή. Έτσι νικάμε τον φόβο, με την σωστή ενημέρωση και την ανταλλαγή εμπειριών.

-Ποια είναι η πρώτη σου σκέψη όταν ξυπνάς το πρωί;

ΖΩ!

-Πώς βάζεις τον γιο σου για ύπνο;

Τον φιλάω μέχρι να κρυφτεί κάτω από τα σκεπάσματα. Μεγαλώνει τόσο γρήγορα που δεν θέλω να χάσω πιθαμή για πιθαμή από την παιδική του επιδερμίδα και μυρωδιά.

-Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι και τι σε κάνει να ξεκαρδίζεσαι στο γέλιο

Noa – Beautiful That Way – La Vita è Bella

Ταξιδεύω με αυτό το τραγούδι μου αλλάζει την διάθεση σε δευτερόλεπτα και γελάω όταν με την παρέα μου παίζουμε (ακόμα) σκετσάκια από παλιές σειρές.