mommy
thilasmos
toketos
mycare - φροντίδα
athome
arkoudos
nanny - επιλέγοντας νταντάδες
Uncategorized

Πώς ξεκίνησε και γιατί συνεχίζεται ο πόλεμος στη Συρία

March 20, 2016

author:

Mommy.gr

Πώς ξεκίνησε και γιατί συνεχίζεται ο πόλεμος στη Συρία

Περισσότεροι από 250.000 Σύριοι έχουν χάσει τη ζωή τους σε τεσσερισήμισι χρόνια ένοπλης σύγκρουσης, η οποία ξεκίνησε με αντικυβερνητικές διαδηλώσεις πριν κλιμακωθεί σε εμφύλιο πόλεμο πλήρους κλίμακας. Περισσότεροι από 11 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, καθώς δυνάμεις πιστές στον πρόεδρο Μπασάρ αλ-Άσαντ και αυτές σε αντίθεση με αυτόν, μάχονται ο ένας τον άλλο – καθώς και μαχητές της τζιχάντ από το λεγόμενο ισλαμικό κράτος. Αυτή είναι η ιστορία του εμφυλίου πολέμου μέχρι σήμερα, σε οκτώ σύντομα κεφάλαια.

1. Η εξέγερση γίνεται βίαια

Οι διαδηλώσεις υπέρ της δημοκρατίας ξέσπασαν τον Μάρτιο 2011 στη νότια πόλη Deraa μετά τη σύλληψη και τον βασανισμό μερικών εφήβων που ζωγράφισαν επαναστατικά συνθήματα σε σχολικό τοίχο. Οι δυνάμεις ασφαλείας άνοιξαν πυρ εναντίον των διαδηλωτών, σκοτώνοντας πολλούς, με αποτέλεσμα πολλοί περισσότεροι να βγουν στους δρόμους.

Η αναταραχή προκάλεσε πανεθνική διαμαρτυρία απαιτώντας την παραίτηση του προέδρου Άσαντ. Η χρήση βίας από τη μεριά της κυβέρνησης για να συντρίψει τους διαδηλωτές το μόνο που κατάφερε ήταν να σκληρύνει τη στάση των τελευταίων. Μέχρι τον Ιούλιο του 2011, εκατοντάδες χιλιάδες ξεκίνησαν να βγαίνουν στους δρόμους σε ολόκληρη τη χώρα. Άρχισαν να προμηθεύονται όπλα, πρώτα για να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους και αργότερα για να αποβάλλουν τις δυνάμεις ασφαλείας από τις τοπικές περιοχές τους.

  1. Κάθοδος σε εμφύλιο πόλεμο

Η βία κλιμακώθηκε και η χώρα κατέβηκε σε εμφύλιο πόλεμο, καθώς διαμορφώθηκαν ταξιαρχίες ανταρτών που άρχισαν να μάχονται τις κυβερνητικές δυνάμεις για τον έλεγχο πόλεων, κωμοπόλεων και την ύπαιθρο. Ο πόλεμος έφτασε στην πρωτεύουσα Δαμασκό και μετά στο Χαλέπι, το 2012.

Μέχρι τον Ιούνιο του 2013, ο ΟΗΕ είχε δηλώσει 90.000 θανάτους στη σύγκρουση. Μέχρι τον Αύγουστο του 2015, ο αριθμός αυτός είχε ανέβει σε 250.000, σύμφωνα με ακτιβιστές και τον ΟΗΕ.

Η σύγκρουση είναι τώρα περισσότερο από μια απλή μάχη μεταξύ εκείνων υπέρ ή κατά του Άσαντ. Έχει αποκτήσει θρησκευτική χροιά, θέτοντας τη σουνιτική πλειοψηφία της χώρας εναντίον της σιιτικής αίρεσης Alawite του προέδρου, φέρνοντας ταυτόχρονα στο ταμπλό και περιφερειακές και παγκόσμιες δυνάμεις. Η άνοδος της ομάδας τζιχάντ ‘Ισλαμικό Κράτος’ (IS) έχει προσθέσει μια επιπλέον διάσταση.

  1. Εγκλήματα πολέμου

Μια επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών έχει αποδείξεις ότι όλα τα μέρη της σύγκρουσης έχουν διαπράξει εγκλήματα πολέμου – συμπεριλαμβανομένης της δολοφονίας, των βασανιστηρίων, των βιασμών και των εξαναγκαστικών εξαφανίσεων. Έχουν επίσης κατηγορηθεί για τη χρήση τακτικών με σκοπό τον βασανισμό πολιτών – όπως την παρεμπόδιση της πρόσβασης σε τρόφιμα, το νερό και υπηρεσίες υγείας μέσω πολιορκιών – ως μεθόδους πολέμου.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ζήτησε από όλα τα μέρη να τερματίσουν την αδιάκριτη χρήση των όπλων σε κατοικημένες περιοχές, αλλά ακόμα και άμαχοι συνεχίζουν να πεθαίνουν κατά χιλιάδες. Πολλοί έχουν σκοτωθεί από βόμβες σε βαρέλι που έριξε η κυβέρνηση σε μαζικές συγκεντρώσεις περιοχών που ελέγχονται από τους αντάρτες – επιθέσεις που λέει ο ΟΗΕ ότι μπορεί να θεωρηθούν σφαγές.

Το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος (IS) έχει επίσης κατηγορηθεί από τον ΟΗΕ για τη διεξαγωγή τρομοκρατικής εκστρατείας. Έχει διεξάγει σοβαρές τιμωρίες σε όσους παραβιάζουν ή αρνούνται να αποδεχθούν τους κανόνες του, μεταξύ των οποίων είναι εκατοντάδες δημόσιες εκτελέσεις και ακρωτηριασμοί. Οι μαχητές του έχουν επίσης διεξάγει μαζικές δολοφονίες αντίπαλων ένοπλων ομάδων, μελών των δυνάμεων ασφαλείας και θρησκευτικών μειονοτήτων, ενώ έχουν αποκεφαλίσει ομήρους, μεταξύ των οποίων πολλοί Δυτικοί.

  1. Χημικά όπλα

Εκατοντάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν τον Αύγουστο του 2013, αφότου ρουκέτες γεμισμένες με το χημικό σαρίν χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορα προάστια της Δαμασκού. Δυτικές δυνάμεις θεωρούν ότι αυτές θα μπορούσαν να έχουν χρησιμοποιηθεί μόνο από την κυβέρνηση της Συρίας, αλλά η κυβέρνηση κατηγόρησε τις δυνάμεις των ανταρτών.

Στην προσπάθειά του να αποτρέψει την πιθανότητα μίας αμερικανικής στρατιωτικής επέμβασης, ο Πρόεδρος Άσαντ συμφώνησε με την πλήρη αφαίρεση και καταστροφή του οπλοστασίου χημικών όπλων της Συρίας.

Πράγματι, η καταστροφή ολοκληρώθηκε την επόμενη χρονιά, αλλά ο Οργανισμός για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW) συνέχισε να εντοπίζει τη χρήση τοξικών χημικών ουσιών στη σύγκρουση. Οι ερευνητές βρήκαν πως χρησιμοποιήθηκε χλώριο “συστηματικά και κατ’επανάληψη” σε φονικές επιθέσεις στις περιοχές των ανταρτών, που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ του Απριλίου και Ιουλίου του 2014.

Το IS έχει επίσης κατηγορηθεί για τη χρήση χειροποίητων χημικών όπλων.

shutterstock_234283243
  1. Ανθρωπιστική κρίση

Περισσότεροι από 4,5 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τη Συρία από την έναρξη της σύγκρουσης, οι περισσότεροι από αυτούς γυναίκες και παιδιά. Οι γειτονικές χώρες Λίβανος, Ιορδανία και Τουρκία έχουν αγωνιστεί για να αντιμετωπίσουν μια από τις μεγαλύτερες εξόδους προσφύγων στην πρόσφατη ιστορία. Περίπου το 10% των προσφύγων από τη Συρία αναζήτησαν ασφάλεια στην Ευρώπη, προκαλώντας πολιτική αναταραχή μεταξύ των χωρών της καθώς αυτές διαφωνούν για την κατανομή των βαρών.

Επιπλέον 6,5 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί στο εσωτερικό της Συρίας. Μέσα στο 2015 και μόνο, 1,2 εκατομμύρια άνθρωποι εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους.

Ο ΟΗΕ αναφέρει ότι θα χρειαστεί $ 3,2 δισ για να βοηθήσει τα 13.5 εκατομμύρια άτομα, μεταξύ των οποίων 6 εκατομμύρια παιδιά, που θα απαιτήσουν κάποια μορφή ανθρωπιστικής βοήθειας στο εσωτερικό της Συρίας το 2016. Περίπου το 70% του πληθυσμού είναι χωρίς πρόσβαση σε πόσιμο νερό, ένας στους τρεις δεν είναι σε θέση να καλύψουν τις βασικές ανάγκες διατροφής τους και περισσότερα από 2 εκατομμύρια παιδιά δεν πηγαίνουν στο σχολείο, ενώ τέσσερις στους 5 ζουν σε συνθήκες φτώχειας.

Οι αντιμαχόμενες πλευρές έχουν επιδεινώσει τα προβλήματα με την άρνηση πρόσβασης σε ανθρωπιστικές οργανώσεις σε πολίτες που έχουν ανάγκη. Έως και 4,5 εκατομμύρια άνθρωποι στη Συρία ζουν σε δυσπρόσιτες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων περίπου 400.000 ανθρώπων σε 15 πολιορκημένες περιοχές που δεν έχουν πρόσβαση σε πρώτες βοήθειες.

  1. Επαναστάτες και η άνοδος των τζιχαντιστών

Η ένοπλη εξέγερση έχει διογκωθεί σημαντικά από την έναρξή της. Οι ορθολογικές δυνάμεις είναι πλέον λιγότερες σε αριθμό από ό,τι οι ισλαμιστές και οι τζιχαντιστές, των οποίων οι βάναυσες τακτικές έχουν προκαλέσει την παγκόσμια κατακραυγή.

Το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος έχει εκμεταλλευτεί στο χάος για να πάρει τον έλεγχο μεγάλων τμημάτων της Συρίας και του Ιράκ, στα οποία διακήρυξε τη δημιουργία «χαλιφάτου”, τον Ιούνιο του 2014. Οι πολλοί ξένοι μαχητές του συμμετέχουν σε έναν «πόλεμο μέσα στον πόλεμο” στη Συρία, πολεμώντας τους αντάρτες και τους αντίπαλους τζιχαντιστές από το Nusra Front που συνδέεται με την αλ-Κάιντα, καθώς και την κυβέρνηση και τις κουρδικές δυνάμεις.

Τον Σεπτέμβριο του 2014 ένας συνασπισμός με επικεφαλής τις ΗΠΑ ξεκίνησε αεροπορικές επιθέσεις στο εσωτερικό της Συρίας, σε μια προσπάθεια να «υποβαθμίσει και τελικά να καταστρέψει” το IS. Αλλά ο συνασπισμός έχει αποφύγει τις επιθέσεις που θα μπορούσαν να ωφελήσουν τις δυνάμεις του Άσαντ. Η Ρωσία άρχισε μια αεροπορική εκστρατεία με στόχο «τρομοκράτες» στη Συρία, έναν χρόνο αργότερα, αλλά ακτιβιστές των ανταρτών λένε ότι στις αεροπορικές επιδρομές έχουν σκοτωθεί ως επί το πλείστον αντάρτες υποστηριζόμενοι από τη Δύση και άμαχοι.

Στην πολιτική αρένα, οι ομάδες της αντίστασης είναι επίσης βαθύτατα διχασμένες, με αντίπαλες συμμαχίες να μάχονται μεταξύ τους για έλεγχο. Η πιο σημαντική είναι ο Εθνικός Συνασπισμός των Συριακών Επαναστατικών και Αντιπολιτευτικών Δυνάμεων (National Coalition for Syrian Revolutionary and Opposition Forces), που υποστηρίζεται από πολλά δυτικά και αραβικά κράτη του Κόλπου. Ωστόσο, η ομάδα έχει μικρή επιρροή επί του εδάφους στη Συρία και η υπεροχή της αμφισβητείται από πολλούς αντιπάλους του Άσαντ.

  1. Ειρηνευτικές προσπάθειες

Με καμία πλευρά σε θέση να προκαλέσει μια αποφασιστική ήττα στην άλλη, η διεθνής κοινότητα εδώ και πολύ καιρό κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μόνο μια πολιτική λύση θα μπορούσε να σταματήσει τη σύγκρουση στη Συρία. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ζήτησε την εφαρμογή της Ανακοίνωσης της Γενεύης του 2012 (2012 Geneva Communique), η οποία προβλέπει ένα μεταβατικό διοικητικό όργανο με πλήρεις εκτελεστικές εξουσίες που να σχηματίζεται στη βάση αμοιβαίας συναίνεσης.

Οι συνομιλίες στις αρχές του 2014, γνωστές ως ‘Γενεύη ΙΙ,’ απέτυχαν μετά από μόλις δύο γύρους, με τον ειδικό απεσταλμένο τότε του ΟΗΕ Lakhdar Brahimi να κατηγορεί την συριακή κυβέρνηση πως αρνείται να συζητήσει τα αιτήματά της αντιπολίτευσης.

Ο διάδοχος του κ Μπραχίμι, Staffan de Mistura, επικεντρώθηκε στην ίδρυση μιας σειράς τοπικών εκεχειριών. Το σχέδιό του για “μία ζώνη παγώματος» (freeze zone) στο Χαλέπι απορρίφθηκε, αλλά μια τριετής πολιορκία του προαστίου Χομς του al-Wair έληξε με επιτυχία στο τέλος του Δεκεμβρίου 2015.

Την ίδια στιγμή, η σύγκρουση με το IS δημιούργησε νέα ώθηση για την αναζήτηση μιας πολιτικής λύσης στη Συρία. Οι ΗΠΑ και η Ρωσία ξεκίνησαν προσπάθειες για να φέρουν εκπροσώπους της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης στο ίδιο τραπέζι στη Γενεύη τον Ιανουάριο του 2016 προκειμένου να συζητήσουν έναν οδικό χάρτη εγκεκριμένο από το Συμβουλίου Ασφαλείας για την ειρήνη, συμπεριλαμβανομένης μιας κατάπαυσης του πυρός και μιας μεταβατικής περιόδου που να λήγει με εκλογές.

  1. Οι πλευρές του πολέμου

Αυτό που ξεκίνησε ως άλλη μία εξέγερση Αραβικής Άνοιξης εναντίον ενός αυταρχικού ηγέτη έχει εξελιχθεί σε έναν βάναυσο πόλεμο αντιπροσώπων που έχει εξαπλωθεί σε περιφερειακές και παγκόσμιες δυνάμεις.

Το Ιράν και η Ρωσία έχουν στηρίξει την κυβέρνηση Alawite υπό την ηγεσία του προέδρου Άσαντ και αυξάνουν σταδιακά την υποστήριξή τους. Η Τεχεράνη πιστεύεται ότι δαπανά δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο για να ενισχύσει τον Άσαντ, παρέχοντας στρατιωτικούς συμβούλους και επιδοτούμενα όπλα, καθώς και πιστώσεις και πετρέλαιο. Η Ρωσία έχει ξεκινήσει εν τω μεταξύ μια αεροπορική εκστρατεία εναντίον των αντιπάλων του Άσαντ.

Η συριακή κυβέρνηση έχει επίσης την υποστήριξη του κινήματος σιιτών ισλαμιστών της Χεζμπολάχ του Λιβάνου, των οποίων οι μαχητές έχουν παράσχει σημαντική στρατιωτική υποστήριξη από το 2013.

Η αντιπολίτευση στην οποία κυριαρχούν σουνίτες, εν τω μεταξύ, έχει προσελκύσει βοήθεια από διεθνείς υποστηρικτές της – την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και την Ιορδανία, μαζί με τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία.

Μέχρι τα τέλη του 2015, εκκλήσεις των ανταρτών για αντιαεροπορικά όπλα με σκοπό να σταματήσουν τις καταστροφικές αεροπορικές επιδρομές της κυβέρνησης είχαν απορριφθεί από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, εν μέσω ανησυχιών ότι αυτά θα μπορούσαν να καταλήξουν στα χέρια τζιχαντιστών μαχητών. Ένα πρόγραμμα των ΗΠΑ για να εκπαιδεύσουν και να οπλίσουν 5.000 αντάρτες εντός του εδάφους της Συρίας υπέστη επίσης μια σειρά από αποτυχίες πριν εγκαταλειφθεί.

Ελεύθερη μετάφραση από άρθρο του BBC, 11 Μαρτίου 2016.