Πως οι "μεγάλες προσδοκίες" των γονιών δυσκολεύουν τα παιδιά;
mommy
thilasmos
toketos
mycare - φροντίδα
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΧΕΣΕΙΣ

Πως οι “μεγάλες προσδοκίες” των γονιών δυσκολεύουν τα παιδιά;

May 25, 2017

author:

Mommy.gr

Πως οι “μεγάλες προσδοκίες” των γονιών δυσκολεύουν τα παιδιά;

Όλοι οι γονείς θέλουν να βλέπουν το παιδί τους να ξεχωρίζουν και να πετυχαίνουν τους στόχους τους. Είναι κατά κάποιο τρόπο φυσιολογικό και σίγουρα αναμενόμενο να περιμένουν από τα παιδιά να μελετούν τα μαθήματά τους και να διαπρέπουν στο σχολείο. Ποιος γονιός, άλλωστε, δεν έχει ονειρευτεί το μέλλον και τη σταδιοδρομία του παιδιού του, από την πρώτη ημέρα που γεννήθηκε. Στο baby swimming όλοι “είδαμε” έναν πολίστα να παίρνει το χρυσό μετάλλιο και στο πρώτο άριστα στο σχολείο, έναν φοιτητή να αποφοιτά πρώτος από  Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Τί γίνεται, όμως, όταν αυτά τα “όνειρα”, καρφώνονται στο μυαλό των γονιών σαν δικοί τους στόχοι που οφείλει να εκπληρώσει το παιδί; 

Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι στην εποχή μας είναι πολύ συνηθισμένο οι γονείς να αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους ως προέκταση της δικής τους επιτυχίας και να τα χρησιμοποιούν σαν “εργαλείο” εκπλήρωσης των δικών τους φιλοδοξιών. Απαιτούν από τα παιδιά να επιτύχουν στόχους που δεν κατάφεραν εκείνοι όταν ήταν νέοι και τα υποχρεώνουν να παλέψουν για  πράγματα που ουσιαστικά δεν τα ενδιαφέρουν. Για ένα μέλλον που δεν το έχουν επιλέξει και δεν το αγαπούν.

Και τα παιδιά τί κάνουν;

Ορισμένα από αγάπη προς τους γονείς τους και άλλα από φόβο, καταπιέζονται και υποβάλουν τον εαυτό τους σε μια συνεχόμενη προσπάθεια επίτευξης των μεγάλων προσδοκιών. Και αυτό προφανώς  έχει το τίμημά του.

Σύμφωνα με μια μελέτη που παρουσιάστηκε στο επιστημονικό έντυπο “Journal of Personality”, τα παιδιά που ζουν σε οικογένειες με γονείς που τα πιέζουν να έχουν άριστες σχολικές επιδόσεις, είναι πολύ πιθανό μεγαλώνοντας, να εξελιχθούν σε αγχώδη και καταθλιπτικά άτομα που ασκούν συνεχώς αυστηρή αυτοκριτική. Με άλλα λόγια, κινδυνεύουν να γίνουν ενήλικες με χαμηλή αυτοεκτίμηση, που δεν θα είναι ποτέ ικανοποιημένοι με τα αποτελέσματα τους και συνεπώς δυστυχισμένοι.

Μια μικρή ομάδα παιδιών, λόγω χαρακτήρα, ενδέχεται να επαναστατήσουν ενάντια σε αυτή την καταπίεση, εγκαταλείποντας όμως την προσπάθεια για οποιαδήποτε στόχο στη ζωή τους. Μάλιστα, είναι πιθανό να μην αξιοποιήσουν τα ταλέντα και τις ικανότητες που ξέρουν ότι έχουν, για να πληγώσουν επίτηδες τους γονείς τους.

Επίσης, τα παιδιά που μεγαλώνουν με γονείς με εξωπραγματικές απαιτήσεις δεν παίρνουν ρίσκα και αρνούνται να επιχειρήσουν οτιδήποτε καινούριο, με το φόβο μήπως δεν ικανοποιήσουν τους γονείς τους. Τη στιγμή που θα νιώσουν ότι υπάρχει πιθανότητα να μην κατακτήσουν την πρώτη θέση στα μάτια της οικογένειας τους και “κινδυνεύουν” να λάβουν βλέμματα αμφισβήτησης και απογοήτευσης, σταματούν κάθε προσπάθεια. Προτιμούν να χάσουν την εμπειρία μιας πολυπόθητης “περιπέτειας” ή να μείνουν έξω από μία δραστηριότητα  που συμμετέχουν οι φίλοι τους ή ακόμα χειρότερα να μην ανοίξουν τα φτερά τους για να πετάξουν μακρυά και να γνωρίσουν κάτι διαφορετικό.

Αυτή η γονεϊκή συμπεριφορά,  θέτει σε κίνδυνο την ψυχική, συναισθηματική και σωματική υγεία του παιδιού και εάν υπάρχουν αδέρφια στην οικογένεια πλήττει και τις μεταξύ τους σχέσεις.

Ο ρόλος του γονιού όμως είναι να εμψυχώνει τα παιδιά του και να στέκεται δίπλα στις επιλογές τους, ακόμα κι αν δεν συμφωνεί με αυτές. Οφείλει να τα προστατεύει, να δίνει συμβουλές και λύσεις και να μην τα υποτιμά εάν δυσκολεύονται να κατανοήσουν κάτι ή να επιτύχουν ένα στόχο. Είναι υποχρέωση των γονιών να εξηγούν στα παιδιά ότι δεν χρειάζεται να είναι “τέλεια” για να είναι ευτυχισμένα αλλά χρειάζεται να προσπαθούν όσο περισσότερο μπορούν.  Δεν χρειάζεται να επιμένουν και να τα πιέζουν για υψηλούς βαθμούς, αλλά είναι δουλειά τους να δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για εκπαίδευση, μια διαδικασία που περιλαμβάνει και λάθη.  Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώσουν σε ένα περιβάλλον που κατανοεί ότι η προσπάθεια είναι σημαντικότερη από το αποτέλεσμα και ότι τα λάθη μας κάνουν πιο δυνατούς.

Όλοι οι γονείς επιθυμούν για τα παιδιά τους το καλύτερο και θέλουν να τα βλέπουν να προοδεύουν και να ξεχωρίζουν. Είναι σημαντικό όμως να σέβονται τις επιθυμίες τους και να μην επισκιάζουν τις ανάγκες τους. Τα παιδιά έχουν τη δική τους προσωπικότητα και τα δικά τους όνειρα και είναι υποχρέωση όλων μας να ανοίγουμε το δρόμο προς την εκπλήρωσή τους.