Διατροφικές Διαταραχές και παιδιά
mommy
thilasmos
toketos
mycare - φροντίδα
ΝΗΠΙΟ ΠΑΙΔΙ ΠΑΙΔΙ

Διατροφικές Διαταραχές και παιδιά

July 13, 2016

author:

Mommy.gr

Διατροφικές Διαταραχές και παιδιά

Οι διατροφικές διαταραχές είναι ένα δυσάρεστο φαινόμενο του σύγχρονου τρόπου ζωής. Πλέον, η ηλικία εμφάνισης τους έχει μειωθεί δραματικά και πλήττει ακόμη και την παιδική ηλικία. Συχνά, τα συμπτώματά τους ερμηνεύονται από τους γονείς ως “καπρίτσια” της ηλικίας ή αντιδραστική συμπεριφορά. Ωστόσο η κατάσταση ενδέχεται να μην είναι τόσο αθώα και να εξελιχθεί ακόμα και επικίνδυνη για τη ζωή του παιδιού καθώς η νευρική ανορεξία μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο.

Παρακάτω θα βρείτε μερικές πληροφορίες για τις πιο συνηθισμένες διατροφικές διαταραχές στα παιδιά:

Επιλεκτική διατροφή:

Για περισσότερα από 2 χρόνια, το παιδί επιμένει να τρώει 2-3 φαγητά κατ’ αποκλειστικότητα και αρνείται να δοκιμάσει νέες γεύσεις. Επίσης, δείχνει μεγάλη αδυναμία στα σνακς που είναι πλούσια σε ζάχαρη, γεγονός που επιβαρύνει την υγεία του. Το βάρος ενός παιδιού με αυτή τη διατροφή μπορεί να κυμαίνεται ανάμεσα στο φυσιολογικό, το χαμηλό ή το υψηλό.

Επιλεκτικότητα ως προς την υφή του φαγητού:

Κατά το φαινόμενο αυτό, νήπια αλλά και μεγαλύτερα παιδιά εμμένουν να επιθυμούν το φαγητό τους πολτοποιημένο και αρνούνται να μασήσουν τα γεύματα. Έτσι, φτύνουν και απεχθάνονται οτιδήποτε περιέχει ολόκληρα κομμάτια. Επίσης, αποφεύγουν τα ορεκτικά. Το βάρος τους ενδέχεται να είναι φυσιολογικό, αλλά και χαμηλό.

shutterstock_382796380

Άρνηση για σίτιση:

Αυτό το φαινόμενο συνήθως ξεκινάει στην προσχολική ηλικία ως ένα μέσο πίεσης για να πετυχαίνει το παιδί αυτό που θέλει. Ωστόσο, αυτή η πρακτική μπορεί να συνεχισθεί και όσο μεγαλώνει το παιδί. Συνήθως αυτά τα παιδιά τρώνε με ευχαρίστηση μόνο τα  φαγητά που τους αρέσουν. Γενικά, μπορούν και ελέγχουν το πότε θα φάνε συνήθως σε συνάρτηση με τα άτομα που παρίστανται ή με το χώρο και τις συνθήκες γύρω τους, πχ. τρώνε μόνο στο σπίτι κλπ. Αυτή η διατροφική διαταραχή συνδέεται με θλιμμένες και καταθλιπτικές συμπεριφορές.

Μειωμένη όρεξη:

Μερικά παιδιά επιμένουν να καταναλώνουν μικρότερες μερίδες από τις ενδεικνυόμενες για την ηλικία τους. Συχνά, η μειωμένη όρεξη οφείλεται σε κληρονομικούς λόγους. Το βάρος και το ύψος των παιδιών αυτών συνήθως είναι χαμηλότερα από εκείνα των συνομηλίκων τους, ωστόσο φαίνονται σε γενικές γραμμές υγιή.

Φοβία για την τροφή:

Αρνούνται συχνά να φάνε ή να πιουν, συνθήκη η οποία πηγάζει από το φόβο για τις υφές ή το μάσημα κάποιων τροφών. Αυτά τα παιδιά δείχνουν απροθυμία να δοκιμάσουν νέες τροφές και υγρά. Συνήθως αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα με το βάρος και την υγεία τους.

shutterstock_96216545

Αποφυγή του φαγητού:

Ένα καθαρά ψυχολογικό φαινόμενο, που αφορά παιδιά της σχολικής ηλικίας, μέχρι και τα μέσα της εφηβείας. Συνήθως είναι αποτέλεσμα θλίψης και οδηγεί σε μειωμένο σωματικό βάρος. Τα παιδιά αυτά δεν ανησυχούν για το χαμηλό τους βάρος, όμως συχνά δηλώνουν ότι οφείλουν να παχύνουν, αν και παραδέχονται ότι δεν μπορούν να φάνε.

Διάχυτη άρνηση τροφής:

Τα παιδιά αυτά όχι μόνο αρνούνται να φάνε, αλλά παρουσιάζουν μειωμένη κινητικότητα, κοινωνικότητα και γενικά ενεργοποίηση. Αρνούνται εμμονικά να τραφούν και παρουσιάζουν θυμό και φόβο. Συχνά, η αιτία αυτής της διαταραχής σχετίζεται με φαινόμενα σεξουαλικής κακοποίησης και άσκησης σωματικής βίας στο ενδοοικογενειακό περιβάλλον.

shutterstock_335893997

Νευρογενής ανορεξία:

Τα παιδιά που πάσχουν από νευρογενή ανορεξία έχουν αισθητά χαμηλότερο βάρος για την ηλικία τους, ενώ ασχολούνται με εμμονικό τρόπο με το σώμα τους. Επιλέγουν μικρές ποσότητες και αποφεύγουν τις τροφές που έχουν πολλές θερμίδες. Όταν τρώνε επιπλέον ποσότητες από τις συνηθισμένες, καταφεύγουν στην χρήση καθαρτικών και στον εμετό. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά τους είναι η τελειομανία.

Νευρογενής βουλιμία:

Σύμφωνα με αυτό το σύνδρομο, το παιδί καταναλώνει υπερβολικά γρήγορα, μεγάλες ποσότητες από το ίδιο φαγητό και κάνει παράξενους συνδυασμούς τροφών. Στη συνέχεια, επιχειρεί να αποβάλλει τις τροφές με χρήση καθαρτικών. Συνήθως έχει ενοχική συμπεριφορά, επικριτική για τον εαυτό του και αισθάνεται άβολα με το σώμα του. Πολύ συχνά έχει φυσιολογικό βάρος, οπότε οι γονείς δυσκολεύονται να εντοπίσουν τη διαταραχή.

Στόχος αυτού του άρθρου είναι η ενημέρωση και όχι ο πανικός. Όσο πιο νωρίς βρείτε το πρόβλημα, τόσο πιο νωρίς θα κατορθώσετε να το λύσετε.

Εμπιστευτείτε το παιδί σας και μιλήστε στους ειδικούς!

Πηγή: Ελληνικό Κέντρο Διατροφικών Διαταραχών