Γιατί το νηπιαγωγείο δεν θα πρέπει να είναι σαν το σχολείο!
mommy
thilasmos
toketos
mycare - φροντίδα
ΝΗΠΙΟ ΠΑΙΔΙ

Γιατί το νηπιαγωγείο δεν θα πρέπει να είναι σαν το σχολείο!

February 13, 2020

author:

Mommy.gr

Γιατί το νηπιαγωγείο δεν θα πρέπει να είναι σαν το σχολείο!

Στις μέρες μας υπάρχει αναμφισβήτητα μια έξαρση της έννοιας της παιδαγωγικής. Αγχωμένοι εμείς οι γονείς, έχουμε την τάση να ξεκινάμε την εκπαίδευση των παιδιών μας από όλο και μικρότερη ηλικία, διαβάζοντάς τους βιβλία ακόμα και από τη στιγμή που εκείνα είναι έμβρυα μέσα στη μήτρα! Όλη αυτή η μοντέρνα υστερία έχει δημιουργήσει μια πίεση ακόμα και στα νηπιαγωγεία, ώστε να λειτουργούν κι αυτά περισσότερο σαν τις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου, παρά σαν ένας χώρος δημιουργικής απασχόλησης για τα νήπια.

Φυσικά, όλη αυτή η νοοτροπία αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό από αρκετούς γονείς και περισσότερο από τους νηπιαγωγούς. Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό: μήπως το ζητούμενο για τα τόσο μικρά παιδιά θα έπρεπε να είναι πρωτίστως η εξερεύνηση του περιβάλλοντος μέσα από τη διερώτηση ως προς τα ερεθίσματα που δέχονται; Μήπως είναι τελικά λάθος μας να τους στερούμε την χαρά της ανακάλυψης μέσα από το παιχνίδι;

Το δημοτικό σχολείο λειτουργεί κατά βάση μέσα από την ανάθεση στους μαθητές ξεκάθαρων δραστηριοτήτων, που οριοθετούνται από σαφείς εντολές. Το σύστημα αυτό της ευθείας διδασκαλίας δεν αποκλείεται να προσφέρει και σε ένα παιδί προσχολικής ηλικίας την δυνατότητα να μάθει πληροφορίες και να αναπτύξει δεξιότητες. Όμως, πόσο η μέθοδος αυτή εμποδίζει την καλλιέργεια της δημιουργικότητας και της λαχτάρας της ανακάλυψης, οι οποίες είναι ικανότητες πιο σημαντικές στο βάθος του χρόνου;

Η απάντηση στο ερώτημα απορρέει άμεσα από την πρόσφατη μελέτη που διεξήχθη από το MIT δικαιώνοντας μάλιστα τους αμφισβητίες της πρόωρης εκπαίδευσης. Η καθηγήτρια Laura Schulz με την ομάδα της μελέτησαν τον τρόπο με τον οποίο παιδιά τεσσάρων ετών έμαθαν να παίζουν με ένα συγκεκριμένο παιχνίδι. Το παιχνίδι αποτελούνταν από τέσσερις σωλήνες, καθένας από τους οποίους είχε και ένα διαφορετικό χαρακτηριστικό όταν το παιδί τον τραβούσε για να κοιτάξει μέσα σε αυτόν, ο ένας έβγαζε ήχους, ο άλλος είχε έναν καθρέπτη κλπ.e1d37bbb_shutterstock_221592391.xxxlarge_2x

Για τις ανάγκες του πειράματος, τα παιδιά χωρίστηκαν σε δυο ομάδες, στην κάθε μια εκ των οποίων το παιχνίδι παρουσιάστηκε με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Στην πρώτη ομάδα το παιχνίδι δόθηκε σαν κάτι που βρέθηκε εκεί τριγύρω τυχαία. Ο πειραματιστής τράβηξε τον πρώτο σωλήνα, ο οποίος έβγαλε έναν ήχο που ακούστηκε στα παιδιά σαν μια απρόσμενη έκπληξη! Στην δεύτερη ομάδα, ο πειραματιστής έκανε μια μορφή παρουσίασης του παιχνιδιού στα παιδιά, εξηγώντας και δείχνοντας τι θα συμβεί όταν θα τραβήξουμε τον πρώτο σωλήνα. Στη συνέχεια, ο πειραματιστής έδωσε τα παιχνίδια στα παιδιά και κατέγραψε τις αντιδράσεις τους. Τα μέλη της πρώτης ομάδας ασχολήθηκαν πολύ με τον πρώτο σωλήνα και λιγότερο με την εξερεύνηση των υπόλοιπων δυνατοτήτων του παιχνιδιού, σε αντίθεση με την δεύτερη ομάδα που προσπάθησε να ανακαλύψει πολλά περισσότερα.

Το συμπέρασμα της μελέτης είναι πως η καθοδήγηση μπορεί στην πραγματικότητα να περιορίσει τα όρια της μάθησης των μικρών παιδιών. Η διδασκαλία είναι σίγουρα πολύ αποτελεσματική όταν θέλουμε να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά πάνω σε κάτι πολύ συγκεκριμένο, όμως ελαχιστοποιεί την πιθανότητα ανακάλυψης απροσδόκητων πληροφοριών και συμπερασμάτων. Με γνώμονα τα νέα αυτά στοιχεία, καταλαβαίνουμε ότι είναι τώρα η πιο σημαντική ηλικία παρά ποτέ για να παρέχουμε με τρόπο ελεύθερο στα παιδιά αυθόρμητες μαθησιακές ικανότητες. Αυτό θα το πετύχουμε αν τους εξασφαλίσουμε έναν πλούσιο σε ερεθίσματα, σταθερό και ασφαλή κόσμο που θα τα περιβάλλει, με γονείς στοργικούς και υποστηρικτικούς και άφθονες ευκαιρίες για παιχνίδι και εξερεύνηση!

Διάβασε επίσης: Πώς να προετοιμάσεις το παιδί για το σχολείο

Originally posted 2015-06-12 04:30:19.