Το αποστειρωμένο περιβάλλον του βρέφους πιθανόν ευνοεί την εμφάνιση λευχαιμίας

Το αποστειρωμένο περιβάλλον του βρέφους πιθανόν ευνοεί την εμφάνιση λευχαιμίας

Μια έρευνα που μας παραξενεύει αρκετά το αποτέλεσμά της δημοσιεύθηκε από ομάδα Βρετανών επιστημόνων. Η υπερβολική καθαριότητα στα σπίτια, έχει ως αποτέλεσμα να μειώνεται δραστικά η παρουσία βακτηρίων αλλά και η απομόνωση των βρεφών από άλλα βρέφη και παιδιά, είναι πιθανόν να έχουν ως παρενέργεια την πυροδότηση παιδικής λευχαιμίας.

Όταν ένα ευάλωτο παιδί δεν εκτίθεται σε μικροοργανισμούς, ώστε να δυναμώσει το ανοσοποιητικό σύστημά του, αυτό μπορεί να θέσει σε κίνηση μια αλυσίδα αρνητικών βιολογικών αντιδράσεων, με κίνδυνο να επέλθει ακόμη και η εμφάνιση λευχαιμίας. Σύμφωνα με την έρευνα, χωρίς επαρκή ανοσία, ένα παιδί που απλώς κολλά τον ιό της εποχικής γρίπης, το δυσλειτουργικό ανοσοποιητικό σύστημά του είναι δυνατό να κάνει υπερπαραγωγή λευκών κυττάρων, κάτι που ευνοεί την εκδήλωση παιδικού καρκίνου.

Ο καθηγητής Μελ Γκρέηβς του Ινστιτούτου Ερευνών για τον Καρκίνο του Λονδίνου, ο οποίος έκανε και τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα καρκίνου “Nature Review Cancer”, σύμφωνα με το BBC και το New Scientist, αξιολόγησε 30 χρόνια έως τώρα ερευνών για να καταλήξει σε αυτό που αποκάλεσε «παράδοξο της προόδου στις σύγχρονες κοινωνίες». Η πρόοδος στην καθαριότητα να ευνοεί την εκδήλωση καρκίνου.

Η μελέτη από την άλλη πλευρά δημιουργεί ελπίδες ότι, με τις κατάλληλες παρεμβάσεις, η Οξεία Λεμφοβλαστική Λευχαιμία (ΟΛΛ) είναι δυνατό να γίνει μια πάθηση που θα μπορεί να προληφθεί σε μεγάλο βαθμό στο μέλλον. Η επαφή με άλλα παιδιά από όσο γίνεται μικρότερη ηλικία, ο θηλασμός, το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους και η αποφυγή υπερβολικής οικιακής καθαριότητας είναι ανάμεσα στα προτεινόμενα μέτρα πρόληψης.

«Οι περισσότερες περιπτώσεις παιδικής λευχαιμίας είναι πιθανώς εφικτό να προληφθούν, με τον ίδιο ίσως τρόπο που ήδη εξετάζεται για τις αυτοάνοσες παθήσεις ή τις αλλεργίες, δηλαδή με απλές και ασφαλείς παρεμβάσεις για να εκτίθενται τα μικρά παιδιά σε μια ποικιλία κοινών και αβλαβών μικροοργανισμών», δήλωσε ο δρ Γκριβς. Πρόσθεσε όμως ότι δεν πρέπει να θεωρηθούν υπεύθυνοι οι γονείς για την εμφάνιση λευχαιμίας στο παιδί τους, όμως τους συμβούλευσε να ενθαρρύνουν με κάθε τρόπο την επαφή των βρεφών με άλλα βρέφη.

Η ΟΛΛ είναι διαδεδομένη περισσότερο στις πλούσιες κοινωνίες και τα περιστατικά της αυξάνονται με ρυθμό περίπου 1% ετησίως. Σύμφωνα με τη νέα έρευνα, η νόσος συνήθως προκαλείται μέσα από μια διαδικασία δύο σταδίων. Αρχικά, συμβαίνει μέσα στη μήτρα μια γενετική μετάλλαξη που προδιαθέτει μερικά παιδιά για τη νόσο. Όμως μόνο το 1% των παιδιών με αυτή τη γενετική προδιάθεση θα αναπτύξουν τελικά καρκίνο. Η νόσος μπορεί να πυροδοτηθεί αργότερα και αυτό είναι το δεύτερο στάδιο, όταν εκτίθενται σε συνήθεις λοιμώξεις εκείνα τα παιδιά που κατά το πρώτο έτος της ζωής τους δεν είχαν πολλές επαφές με άλλα παιδιά και μεγάλωσαν σε αποστειρωμένα από την υπερβολική καθαριότητα περιβάλλοντα.

Η ανάλυση των στοιχείων δείχνει ότι παρατηρείται αύξηση των περιστατικών ΟΛΛ περίπου έξι μήνες μετά από την κορύφωση επιδημιών γρίπης. Είναι πιθανότερο να εμφανίσουν τη νόσο παιδιά που δεν έχουν θηλάσει, που έχουν μεγαλώσει απομονωμένα και χωρίς αδέρφια και που έχουν γεννηθεί με καισαρική (ο φυσιολογικός τοκετός εκθέτει το βρέφος σε περισσότερα μικρόβια, πράγμα θετικό για το ανοσοποιητικό σύστημά του).

Η μελέτη αποκλείει ως αιτίες πυροδότησης της νόσου άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως η ιοντίζουσα ακτινοβολία, η ακτινοβολία από τα καλώδια του ηλεκτρικού δικτύου, τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα ή οι ανθρωπογενείς χημικές ουσίες. Ο Γκρίβς, δήλωσε ότι στο μέλλον μπορεί να χορηγείται στα παιδιά ένα ασφαλές «κοκτέιλ» βακτηρίων, ώστε να «εκπαιδεύει» το ανοσοποιητικό σύστημά τους.

Share This