ΝΗΠΙΟ ΠΑΙΔΙ

Πειθαρχία στη συμπεριφορά του παιδιού και όχι στα συναισθήματα

5 months ago

author:

Πειθαρχία στη συμπεριφορά του παιδιού και όχι στα συναισθήματα

Τα παιδιά μπορούν να συμπεριφέρονται με τον τρόπο που κάθε φορά τα εκφράζει ανεξάρτητα από το αν αυτός ο τρόπος έχει μια λογική συνέχεια με την περίσταση. Τα ξαφνικά ξεσπάσματα σε κλάματα χωρίς πραγματικό λόγο δεν είναι μια σπάνια κατάσταση και σίγουρα κάποια στιγμή θα την έχετε βιώσει. Εκείνο που είναι σημαντικό να έχετε στο μυαλό σας, είναι πως τα παιδιά μπορούν να νιώθουν όπως θέλουν ανεξάρτητα από το αν αυτό είναι κανονικό ή όχι και ανεξάρτητα από το αν και οι υπόλοιποι νιώθουν το ίδιο. Κάπως έτσι, εκείνο στο οποίο μπορείτε και έχει νόημα να παρέμβετε είναι η συμπεριφορά. Αυτήν μπορείτε να πειθαρχήσετε και όχι το συναίσθημα του παιδιού.

-Τα συναισθήματα των παιδιών δεν τα υποτιμούμε και δεν τα απαγορεύουμε

Όταν επιμένουμε σε ένα παιδί ότι δεν θα έπρεπε να νιώθει λυπημένο, στην πραγματικότητα του στερούμε το δικαίωμα να νιώσει θλίψη. Όσο και αν μας είναι δυσάρεστο να ξέρουμε ότι το παιδί μας διανύει μια περίοδο ή φάση θλίψης, πρέπει πάντα να έχουμε στο μυαλό μας τη θλίψη ως σταθμό στη διαδρομή της θεραπείας… Ομοίως το να λέμε σε ένα παιδί ότι δεν πρέπει να είναι θυμωμένο, στην πραγματικότητα αναγκάζει το παιδί να βάλει την οργή κάτω από το χαλί με αποτέλεσμα αυτή να μαζευτεί σε ανεξέλεγκτο βαθμό. Ο στόχος, λοιπόν, δεν είναι να αλλάξουμε ή να εξαφανίσουμε τα συναισθήματα του παιδιού. Εκφράσεις όπως «Μην είσαι τόσο μελοδραματικός», «Γιατί θυμώνεις με κάτι τόσο μικρό;», «Μην κλαις», «Μην κάνεις σαν μωρό» πρέπει να αποφεύγονται.

-Είναι άλλο πράγμα το συναίσθημα και άλλο η συμπεριφορά

Είναι πολύ σημαντικό να μπορούν οι γονείς να ξεχωρίσουν το συναίσθημα από τη συμπεριφορά. Ο θυμός είναι το συναίσθημα αλλά η επίθεση με κλωτσιές είναι η συμπεριφορά. Η λύπη είναι το συναίσθημα αλλά το ξέσπασμα σε γοερά κλάματα είναι η συμπεριφορά. Εκείνο που πρέπει να κάνουν οι γονείς είναι να μάθουν στο παιδί τους πώς να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του και όχι πώς να μην τα αισθάνεται. Λέμε στο παιδί ότι είναι απόλυτα φυσιολογικό να νιώθει θυμό για κάποιον λόγο αλλά το να χτυπήσουμε τους άλλους δεν είναι μια υγιής και αποδεκτή συμπεριφορά.

-Πώς μαθαίνουμε το παιδί να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του

Το πρώτο βήμα προκειμένου να μάθουμε το παιδί πώς να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του, είναι να του δείξουμε ότι δεν είμαστε απέναντι σε αυτά εμείς οι ίδιοι. Είναι εντάξει να υπάρχουν συναισθήματα. Τι πιο κανονικό από αυτό; Υπάρχουν όμως τρόποι για να τα διαχειριζόμαστε με τρόπο που να μην δυσκολεύει τη ζωή μας.

Πριν απ’ όλα, το παιδί πρέπει να είναι σε θέση να αναγνωρίσει τα συναισθήματά του. Να μπορεί δηλαδή να πει τι είναι αυτό που αισθάνεται και να μπορεί να το περιγράψει. Να μιλήσει δηλαδή για αυτό. Ακόμη, το παιδί πρέπει να γνωρίζει εναλλακτικές για να διαχειριστεί τα συναισθήματά του. Ένα λυπημένο παιδί θα μπορούσε αντί να κλάψει να ξεσπάσει σε μια κόλλα χαρτί ζωγραφίζοντας. Ομοίως ένα θυμωμένο παιδί, θα μπορούσε από το να κλωτσά αντικείμενα και ανθρώπους, να βγει στον κήπο να παίξει. Και φυσικά, το γεγονός ότι δεν παρεμβαίνουμε στο συναίσθημα, δεν σημαίνει ότι δεν παρεμβαίνουμε και στη συμπεριφορά. Όταν το παιδί χτυπά άλλα παιδιά από θυμό, προφανώς και πρέπει να το πειθαρχήσουμε. Ούτε και επιτρέπουμε στο παιδί να χρησιμοποιεί τα συναισθήματα για να δικαιολογήσει την κακή συμπεριφορά του. Λεπτές ισορροπίες που θέλουν την προσοχή μας.