Να αφήνω το παιδί μου να κερδίζει ή όχι;

Να αφήνω το παιδί μου να κερδίζει ή όχι;

Συμβαίνει σε αρκετές οικογένειες να υπάρχει εκείνο το παιδί που δεν μπορεί με τίποτα να χάσει στο παιχνίδι. Το παιδί που δεν μπορεί να διαχειριστεί την ήττα του, είναι εκείνο το παιδί που προσπαθεί να κατηγορήσει όλους τους άλλους για το γεγονός ότι έχασε ή αλλάζει με το «έτσι θέλω» τους κανόνες του παιχνιδιού την τελευταία στιγμή, προκειμένου να κερδίσει. Ο ανταγωνισμός είναι κάτι που μπορεί να κάνει ένα παιδί να προσπαθήσει περισσότερο. Όμως ένα παιδί που είναι ανταγωνιστικό με τέτοιο λάθος τρόπο, στην πραγματικότητα είναι ένα παιδί που υποφέρει. Αρκετοί γονείς αναρωτιούνται αν πρέπει να αφήνουν το παιδί τους να κερδίζει για να μην το στενοχωρούν ή για να τονώσουν την αυτοεκτίμησή του. Ποια είναι η σωστή απάντηση;

Ας ξεκινήσουμε με την περίπτωση των γονέων που αφήνουν το παιδί τους να κερδίζει για να μην το στενοχωρήσουν. Η προσέγγιση αυτή είναι λανθασμένη. Σαφώς, δεν θέλουμε ένα στενοχωρημένο ή πληγωμένο παιδί. Όμως αν δεν το στενοχωρήσετε εσείς σίγουρα θα το στενοχωρήσουν τα παιδιά από τα οποία θα χάσει και τα οποία δεν έχουν κανέναν λόγο να θέλουν να το προστατεύσουν και να του χαριστούν. Όταν παίζετε ένα παιχνίδι με το παιδί σας και νικάτε, μπορείτε με λογική να εξηγήσετε στο παιδί σας τι έκανε λάθος και έχασε και ότι φυσικά εσείς είστε μεγάλοι, έχετε μεγαλύτερη εμπειρία και γι΄αυτόν τον λόγο νικήσατε. Η λογική να ξέρετε πως είναι πάντα κάτι που πρέπει να μπαίνει μπροστά όταν μεγαλώνουμε παιδιά. Η λογική έχει τον δικό της λόγο και την υπόστασή της. Μπορεί να παραμερίσει το συναίσθημα ή να συνεργαστεί πολύ καλά μαζί του. «Κι εγώ ήθελα να κερδίσεις γιατί σ’ αγαπάω και δεν θέλω να στενοχωριέσαι. Όμως αυτά είναι τα λάθη που εγώ δεν έκανα γιατί είμαι μεγάλος και που σιγά σιγά ούτε εσύ θα κάνεις»… Και συναίσθημα και λογική και όλα καλά!

Ύστερα είναι οι γονείς που αφήνουν το παιδί τους να κερδίζει ως στρατηγική για να ανεβαίνει η αυτοεκτίμηση και η αυτοπεποίθησή του. Το παιδί δεν είναι χαζό. Κανένα παιδί δεν είναι. Μπορεί στην αρχή να νιώθει ωραία με αυτό και να νομίζει ότι κερδίζει με την αξία του, όσο όμως θα αρχίσει να συναναστρέφεται παιδιά και να παίζει μαζί τους, θα διαπιστώνει ότι το εξαπατήσατε και τότε δεν πρόκειται να σας πει «ευχαριστώ αλλά πόσο ωραία νιώθω με τον εαυτό μου»… Αν θέλετε να ενισχύσετε την αυτοπεποίθηση του παιδιού σας, βρείτε άλλους τρόπους. Βάλτε το στον αθλητισμό, κοινωνικοποιήστε το σωστά, εφοδιάστε το με δεξιότητες. Το παιδί χρειάζεται ένα κίνητρο για να ξεπεράσει τον εαυτό του. Αν σας νικά και αυτοθαυμάζεται, δεν έχει κανένα τέτοιο κίνητρο αυτοβελτίωσης στην πραγματικότητα.

Ένα παιδί που υποφέρει επειδή δεν μπορεί να διαχειριστεί την ήττα του, πρέπει να το βοηθήσουμε να δει την άλλη όψη του νομίσματος. Πρέπει να το βοηθήσουμε να καταλάβει τι σημαίνει «έχασα», τι είναι η «ήττα»… Η ήττα είναι μέρος της ζωής και καύσιμο για να γίνουμε καλύτεροι. Αυτό πρέπει να δώσουμε στα παιδιά να καταλάβουν. Δεν είναι απλό αλλά είναι απαραίτητο για τη συνέχειά τους.

Share This